Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2013

Είμαι η σιωπή σου

Εικόνα

Στιγμές Αλκυονίδες

Κυοφορώ την αλήθεια ισοβίως
τροφοδοτώντας την με σισύφεια όνειρα.
Εκκρεμώ ανάμεσα στο ύψος και το βάθος.
Είμαι η Φωνή.
Σε στιγμές αγωνίας κραυγάζω:
Υπάρχει νίκη;
Υπάρχει διέξοδος;
Υπάρχει νόημα;
Σιωπώ και αφουγκράζομαι.
Διαισθάνομαι πως
τοκετός αναμένεται,
παραμονές του κάποτε
και καταγράφεται
στα δεφτέρια του τίποτε.
 Έστω ότι γίνεται.
Θα βρίσκεσαι εκεί
για τα συγχαρητήρια,
ή θα ξαναχαθείς
στον πηγαιμό για τις Ιθάκες;

Από τις "Στιγμές Αλκυονίδες", Πήλιο 2012

Στιγμές Αλκυονίδες

Σκαλοπάτια: επίλογος, στάσιμο, πρόλογος και κύκλος φαύλος Από την ποιητική συλλογή "Στιγμές Αλκυονίδες" Πήλιο 2012
Εγώ: Πορεύομαι από χθες δίχως στάση. Τις παύσεις αποφεύγω, τα διάκενα, τα ενδιάμεσα. Υπάρχω εν πορεία, διατελώ εν ενεργεία, εν οδώ. Αν τολμήσω μιαν ανάσα, αν σταματήσω, τα σκαλοπάτια θα με κατεβάσουν ή θα με ανεβάσουν σε παράδεισο ή κόλαση. Θα  μ' οδηγήσουν σε πορείες κυλιόμενες, σκάλες πτυσσόμενες, σε λαβυρίνθους ηδυπάθειας. Ζητώ επιλογή: Σ' έναν παράδεισο αν θέλω να κατέβω -ποιος αποκάλεσε την κάθοδο αμαρτία;

Εσύ: Υπάρχεις και άρχεις και αργείς και καταργείς και καταργείσαι. Είναι μια μικρή πλαγιά χιονισμένη. Εσύ την επινόησες. Απ' το τσιμέντο ξεπροβάλλουν γιασεμιά και γαρδένιες. Με περιμένεις εκεί στη μέση της σκάλας. Η σιωπή προσθέτει σκαλοπάτια στον αέρα που δονείται εκκωφαντικά. Η κάθοδος μεγαλώνει, η άνοδος μεγαλώνει. Η είσοδος, η έξοδος, η οδός. Όλα μαζί συνονθύλευμα. Αφετηρία και τέρμα και διαδρομή. Απλώνεις το χέρι με οδηγείς. Πού; Αγνοείς.…